Offline is fijn: zo ging mijn weekenddetox

07:34




Ontspullen, opdrukken, sapkuren, suikervrij leven… de uitdagingen vliegen tegenwoordig om je oren. Wij zijn met onze Duurzame Voornemenskalender behoorlijk door het challengevirus besmet en ik (J) besloot daarom aan een behoorlijk pittige uitdaging mee te doen: een weekend zonder internet. Is dat eigenlijk wel te doen?

Offline is the new luxury
In de toekomst zal er bijna geen verschil meer tussen online en offline zijn, aldus The Future Show. Internettoegang is, net als water en elektriciteit, eigenlijk overal en altijd aanwezig. De VPRO maakte al een documentaire over offline als nieuwe luxe. Best zonde eigenlijk, want naast de energie die het opladen van je telefoon slurpt is online zijn ook niet per se goed voor je sociale contacten en mentale staat. Tijd voor een detox dus: van vrijdag 18.00 tot zondag 18.00. Ready, set, GO!

Let's go social
Om 15.15 krijg ik een appje in mijn werkgroepsapp: nog 2 uur en 45 minuten internet! Shit, helemaal vergeten. Ik had mijn offline weekend natuurlijk in mijn agenda geblokt, maar er stiekem iedere keer maar met een schuin oog naar gekeken. Nu heb ik me helemaal niet kunnen voorbereiden! Moet ik mensen appen dat ik een weekend offline ben? Of is dat juist superraar en tegendraads?

Ik word helemaal onrustig van het idee onbereikbaar te zijn en besluit om 17.30 al bijna niet meer mee te doen. Mijn vriend roept dat ik er maar beter niet aan kan beginnen omdat het me toch niet gaat lukken, maar Nicky zet een kookwekker: “Nog tien minuten tot het 18.00 uur is, dus beantwoord jij nog maar snel even je mailtjes”. Als een malle werk ik de laatste taakjes weg en als de kookwekker gaat sla ik mijn laptop dicht. Automatisch pak ik mijn telefoon om te kijken of er iets gebeurd is, maar helaas: ik moet mijn internet uitzetten en hem inleveren. De avond verloopt verder prima: bij gebrek aan Netflix besluit ik in bad te gaan en een stoffig spel uit de kast te halen. Best leuk, zo’n avondje offline.


Slapen is het nieuwe social
Zaterdagochtend gaat de wekker en grijp ik naar mijn telefoon. Ik grijp mis. Hij is nog steeds op een voor mij onbekende plek, zodat ik niet stiekem online ga. Dan maar verder slapen in plaats van door mijn Instagramtijdlijn scrollen. Ik mis de leuke posts van mijn favoriete medebloggers wel, maar ik kan me inhouden. Als ik weer wakker word ligt mijn vriend naast me naar zijn facebooktijdlijn te kijken. “Kun je even checken of mijn post voor werk is geplaatst?” vraag ik. Ik wil het liefst de telefoon uit zijn handen grijpen en zelf al mijn social mediakanalen aflopen, maar ik kan me inhouden. Tijdens het ontbijt grijp ik regelmatig naar een leeg vlak op tafel: ik wist niet dat het zó’n automatisme was om tijdens het eten mijn telefoon te pakken!

Werk in het weekend
Helaas gaat het een paar uur later mis: ik moet een e-book voor het Bea Johnson evenement publiceren en partners mailen dat de download gereed staat. Hoe ga ik dit doen zonder internet? Nicky stemt in met een compromis: ik mag even mijn laptop openklappen en mijn werk doen, maar absoluut geen ander tabblad openen of mijn mail lezen. De telefoon blijft ook offline: klanten Whatsappen zit er dus ook niet in. Misschien maar goed ook, want wie zit er nou écht op een zakelijk berichtje te wachten op zaterdag? ’s Middags gaan we Rotterdam in: in de boekwinkel bel ik mijn moeder, omdat ik haar niet kan appen of ze een boek al heeft. “Ik hoorde van je zus dat je niet online mag dit weekend; wel gezellig hoor dat je belt”, zegt ze als ik opneem. Wat normaal in één regel tekst zou worden besproken is al snel een telefoongesprek van een paar minuten: offline is niet per se efficiënt merk ik.

Op glad ijs
De avond spendeer ik in een restaurant (geen Instagramfoto maken van mijn perfect opgediende eten? Grote uitdaging!) en in de kroeg. Daar gaat de tweede misstap: ik móét even in mijn bankierapp kijken of ik nog genoeg geld op mijn rekening heb staan en zet mijn internet aan. De appjes, Instagrammeldingen, facebookberichten en pop-ups stromen binnen. In één veeg haal ik alles weg zonder er naar te kijken, maar de tien minuten die volgen kan ik alleen maar denken aan alles wat ik waarschijnlijk gemist heb. Voordat ik mijn bed induik probeer ik mijn vriend ervan te overtuigen dat ik écht moet kijken of het niet iets belangrijks was. Hij weigert: offline is offline.

Zondag in Zeeland
Het is zondag: mijn laatste detoxdag. Ik weet niet meer precies wat we hebben afgesproken maar heb voor mezelf besloten dat ik vanavond om zes uur weer op internet mag. 48 uur onbereikbaar zijn is angstwekkend genoeg. Gek genoeg voel ik deze ochtend helemaal geen behoefte om op mijn telefoon te kijken en als mijn vriend tijdens een ontbijtje in de stad zijn telefoon pakt om de route te zoeken en automatisch doorklikt naar Facebook voel ik me zelfs een beetje geërgerd. Ik kijk om me heen en zie dat iedereen in de koffietent een telefoon op tafel heeft liggen en zeker de helft van de bezoekers op hun telefoon kijkt. Ongeacht de aanwezigheid van gezelschap aan tafel. Tijdens onze twee uur durende autorit (ja, we rijden wel eens in een auto ;) haha) naar Zeeland staar ik wat uit het raam, klets ik wat en zing ik mee met liedjes op de radio. Veel gezelliger voor mijn bestuurder dan wanneer ik op mijn telefoon zou zitten natuurlijk; dit wil ik erin houden.




Net niet zen 
De middag verloopt soepel maar om half zes geef ik me toch gewonnen. Eerder dan de deadline en eigenlijk heb ik dus gefaald. Ik praat het voor mezelf goed: een vakantie uitzoeken zonder internet is gewoon echt heel onhandig en moet vandaag gebeuren. Terwijl ik mijn laptop open klap word ik ook nieuwsgierig naar wat ik nu eigenlijk gemist heb. Ik heb geen zin om morgen met achterstallig werk de week te beginnen dus besluit de zondagavond voor werk te reserveren. Om zes uur zet ik mijn telefoon weer aan. Ik voel me heel belangrijk als ik zie dat ik 56 facebookmeldingen en 315 berichten in 12 chats op Whatsapp heb, maar kom er al snel achter dat daarvan maar 10% enigszins relevant is. Mijn zus merkt mijn online aanwezigheid als eerste op en bestookt me op Facebook met gifjes die duidelijk maken dat ik gefaald heb: “Congratulations on your epic fail”. Terwijl ik vanochtend nog riep dat ik dit wel een week zou willen volhouden moet ik nu eerlijk toegeven dat ik inderdaad een grotere online addict ben dan ik zou willen. Dat ik dat door het terugsturen van gifjes doe zegt eigenlijk al genoeg.

Mijn detox zit erop en ik heb ongelooflijk erg gemerkt hoe mijn hand automatisch naar een telefoon grijpt (of in dit geval dus naar een leeg vlak op tafel of in mijn tas). Best confronterend. En hoewel ik stiekem blij ben dat ik weer naar kattenfoto’s en Instagramprofielen kan kijken merk ik na mijn offline detox wel dat ik meteen een stuk minder gezellig ben als ik in mijn telefoon kruip. Thuis installeer ik daarom (dankzij de tip van Claire van ClaireCodi) de app Flipd, die me moet helpen om minder vaak op mijn telefoon te kijken. Ik ben benieuwd hoe lang me dat gaat lukken.  

Zou jij een offline detox aankunnen? En heb je tips voor mijn volgende experiment? Laat het me gerust weten!

Liefs,
Nicky & Jessie
Iets te vertellen? Laat een reactie achter (leuk!) of mail
Volg ons op Facebook: facebook.com/emmajohnblog/
Volg Nicky op Instagram: instagram.com/nickyemmajohn en Twitter: @Nickyemmajohn
Volg Jessie op Instagram: instagram.com/anewzero en Twitter: @JessieAnz
 

You Might Also Like

16 reacties

  1. Helaas vrees ik dat dit voor veel mensen herkenbaar is! Ook ik merk het, zeker nu ik veel tijd aan m'n blog spendeer, dat het bij mij echt vermeerderd is. Ik merk ook dat ik me kan ergeren aan andere mensen die tijdens het eten of andere sociale dingen op hun telefoon zitten, terwijl ik het zelf ook soms doe.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha wat grappig dat je je erin herkent. Wij zijn sinds ons blog ook veel actiever online! Op instagram bijvoorbeeld :)

      Verwijderen
  2. Goed experiment om eens te doen! Heerlijk, lekker een avondje in bad en een spelletje spelen. Ik wil het ook altijd nog eens proberen - moet zeggen dat het er nog nooit van gekomen is. Om uiteindelijk gewoon echt minder tijd op die telefoon door te brengen. Misschien gewoon een à twee dagen in de week zonder telefoon 's avonds? Dat zou ik wel een goed doel vinden. Lijkt me eigenlijk heel fijn!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Misschien een vaste dag instellen? Wij hadden eens het plan om een standaard Screenless Tuesday te hebben, maar hij werd iedere keer 'een weekje opgeschoven' ;)

      Verwijderen
  3. Ik doe het heel vaak, gewoon uit mezelf, maar net zoals veel op je telefoon kijken wordt dit ook wel als grote ergernis gezien. Ik lees appjes, pa uren later, check mijn mail dagen niet en mis standaard gesprekken omdat mijn geluid uit staat. Ik vind het heerlijk rustig, mijn omgeving is er vaak wat minder blij mee...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahaha dat geloof ik! Ik was ook bang dat iedereen het heel irritant zou vinden. Maar eignelijk viel dat best mee! Je hoeft dus niet áltijd bereikbaar te zijn..

      Verwijderen
  4. Wat leuk hihi!! Wat goed ook dat je vriend mee hielp. Ik ga met hemelvaart naar Ibiza en vind dit dan ook wel een idee haha!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jaaa! Maar dan wel mooie foto's van Ibiza maken hè? ;) Staat hoog op mn wishlist!

      Verwijderen
  5. Wat goed dat je dit gedaan hebt en wat fijn dat je vriend hier ook bij hielp! Ik denk dat het voor mij uiteindelijk ook wel moeilijk zou zijn. Toch ben ik me er wel steeds bewuster van, bij het eten probeer ik mijn mobiel bewust op een andere plek te leggen en als ik wat leuks ga doen met een vriendin dan maak ik wat foto's (ook niet altijd) en dan doe ik mijn mobiel weer in mijn jaszak. Maar 48 uur is inderdaad wel lang haha.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tijdens het eten zou ik het eigenlijk ook echt moeten doen... Goed idee!

      Verwijderen
  6. Wat een leuk experiment en wat interessant om te lezen hoe jij dit hebt ervaren. Ik denk dat ik het er oprecht heel erg moeilijk mee zou hebben. Ik heb laatst toevallig een boek gekocht over zo'n challenge. Misschien zou ik dat boek er eindelijk eens bijpakken als ik zo'n challenge daadwerkelijk aanga, want van lezen komt tegenwoordig ook niet veel meer terecht. Haha. :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahaha ja dat is fijn; je houdt ineens tijd over 's avonds :O ;)

      Verwijderen
  7. Wat confronterent! Wel een erg mooi experiment. Toen ik in Nepal was voor een paar maanden had ik geen smartphone bij me, dat was echt heerlijk! Toen ik thuiskwam vergat ik soms ook een hele dag op mijn telefoon te kijken, ik was echt afgekickt... Helaas is het weer helemaal terug haha

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh zonde! Lijkt me echt heerlijk als je het gewoon niet eens mist

      Verwijderen
  8. Hihi, zeer herkenbaar dit stuk! Ik heb vorig jaar steeds 1 dag per week offline ingepland voor mezelf en dat vond ik soms al echt lastig. Vooral omdat je de dag ervoor dan nog snel allerlei mails moet beantwoorden, posts inplannen ect. Echt bizar eigenlijk hoe raar het voelt om even offline te zijn, alsof alles aan je voorbij gaat! Gelukkig ga ik er tegenwoordig al een behoorlijk stuk relaxter mee om en komt het voor dat ik de hele dag niet op mijn telefoon kijk, zeker in het weekend. Het blijft goed om er alert op te zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat tof dat je in het weekend ook niet meer op je telefoon kijkt! Dat vind ik toch nog wel next level, ik kon dit al amper overleven haha

      Verwijderen

Contactformulier

Naam

E-mail *

Bericht *

Facebook

Pinterest